Hasan interviewt vader van lachende dochter in Syrië

Deze video al gezien op social media? Vader Abduopllah vraagt zijn 3-jarige dochter: “Is dit een vliegtuig of een bom?” Salwa antwoordt: “Een bom. En we zullen lachen als die explodeert.” Als je de explosie hoort, schaterlachen vader en dochter.

Het fragment speelt zich af in de Syrische provincie Idlib en zegt zoveel meer dan een krantenartikel of een lange politieke toespraak. Vader Abdullah woont met zijn vrouw en enige dochter in het grensgebied met Turkije. Of eigenlijk woont hij in Saraqeb, maar die stad is verwoest door vatbommen, luchtaanvallen en oorlog. Hasan Kaddour, Syrisch vluchteling neergestreken in Olst, had vandaag contact met de vader die zijn dochter leerde lachen om het geluid van bommen en beschietingen.

Vader Abdullah: “Ik gebruik deze methode als een soort van psychologische behandeling voor mijn dochter, om haar een veilig gevoel te geven, nu, maar ook na de oorlog, haar toekomst.”

De video is de hele wereld over gegaan en in bijna alle talen vertaald. Maar haar spontaniteit, de manier waarop mijn dochter lacht, die heeft tot al die aandacht geleid en dat deel behoeft geen vertaling. Net als dat je het geluid van de explosie niet hoeft te vertalen.

Vader Abdullah: “Salwa was bang voor het geluid van knallers die kinderen gebruikten bij het spelen. Ik legde haar uit dat het om een spel ging. Daar is het begonnen. Toen we in de oorlog terecht kwamen en met bombardementen en bommen te maken kregen, heb ik daar ook een spel gemaakt. Een spel, dat altijd weer eindigt met lachen.”

In de jaren negen had je de film ‘Life is beautiful’ waarin een vader zijn kind ook doet geloven dat de oorlog en zelfs de concentratiekampen één groot spel is.

Vader Abdullah: “ik hoorde van die film ja, maar pas nadat de video was verspreid. Mooi dat die bestaat. Ik ga die vanavond kijken, samen met mijn familie en samen met Salwa.”

Ben je nou de ideale vader of, zoals sommigen zeggen op social media, eigenlijk een leugenaar.

Vader Abdullah lacht: “ik ben de valse vader, een leugenaar. Maar ik lieg tegen mezelf. Dan pas tegen mijn dochter. Maar los daarvan: Mijn handen trillen en mijn hart trilt, vooral in de seconden, voordat de bom valt of de raket inslaat. Maar ik moet sterk blijven voor mijn dochter. Sommige ouders gaan kapot en dat treft veel kinderen. Die nemen de gevoelens van hun ouders rechtstreeks over.”

Tot op heden heeft Salwa geluk in haar leven midden in de oorlog.

Vader Abdullah: “Twee uur na haar geboorte werd de medische kliniek gebombardeerd met een raket, Gelukkig zijn we na de bevalling gelijk naar huis gegaan. Maar haar hele leven kent ze het geluid van bommen en raketten. Zelfs al toen ze in de baarmoeder van haar moeder zat.”

Salwa is nog maar 3 jaar, maar ze kan al heel goed praten.

Vader Abdullah: “Soms praat ze de hele avond door en heeft ze veel verhalen. Maar helaas begrijpt ze daardoor ook dat we de stad uit gevlucht zijn. Ze vraagt altijd waar haar grote bed in het huis is? En waar ons huis is waar we woonden?”

Abdullah hoopt dat de video hun lijden aan de wereld laat zien.

Vader Abdullah: “We zijn hier in een grensgebied geplaatst en alles is ons onbekend. Ook onze toekomst. We worden gebombardeerd door Syrische troepen en de Turkse grens is gesloten. We leven in zoiets als een grote gevangenis, we willen dat de wereld ons recht doet en de toekomst van onze kinderen uit deze hel redt. Ik wil ook een betere toekomst voor mijn dochter.”

(Lees hier een eerder verhaal dat Hasan schreef over Idlib.)

Voeg reactie toe

Klik hier om een reactie achter te laten