Gosse Jongstra: Kort of flauw door de bocht

© Ut Hus

Daar hadden we niet op gerekend. We voldoen aan alle criteria. Toch werd onze aanvraag voor een bijdrage uit Kracht van Salland afgewezen. Andere projecten scoorden “meer punten”. Ik heb het over subsidie voor de aanleg van een hondenspeelveldje op de Boskamp. Als zo’n afwijzing binnenkomt ben ik eerst verbaasd, dan boos, verontwaardigd, chagrijnig, vervolgens berustend en tenslotte strijdvaardig. We laten ons niet uit het veld slaan. Gelukkig hebben we al enkele sponsoren, die wel in ons geloven. HUBO Olst, DAP Olst-Wijhe en Eetcafé Boskamp. Wie weet volgen er nu nog meer. En we steken zelf de handen uit de mouwen en kijken in onze broekzakken welk bedrag daarin zit. U hoort nog van ons.

Door Gosse Jongstra

© Gosse Jongstra

Holstohus

Het is wel een andere schaal, maar iets vergelijkbaars is er aan de hand met het Holstohus in Olst. Even het voorafgaande samenvatten. Het is niet eenvoudig om de exploitatie van het Holstohus rond te krijgen. De coronapandemie maakte het nog wat erger. In de gemeentelijke begrotingsvergadering wekte het CDA-raadslid Jolande Olthof de indruk, dat het een optie is om de activiteiten in het Holstohus te verhuizen naar het deels leegstaande gemeentehuis in Wijhe. Dat schoot Driek ter Beek, de bekende visboer uit Olst, als een visgraat in de keel. “Dat kan toch niet waar zijn? De gedachte maakt me al witheet. Olst is mijn dorp daar vecht ik voor”, laat hij optekenen in de Stentor van 2 juli. Jolanda Olthof noemt de reactie van ter Beek wat kort door de bocht. Nou is het zo dat bij het nemen van een korte bocht gelijk duidelijk is waar het heen gaat. Als je een hele lange flauwe bocht neemt, dan blijft de uiteindelijke richting heel lang onduidelijk, terwijl je toch op hetzelfde uitkomt. Natuurlijk moet het Holstohus blijven.

Samen oplossen

Toen het net geopend was, kwamen van heinde en ver delegaties om het wonder van het kulturhuus te aanschouwen. Zoveel clubs en organisaties maken gebruik van het gebouw. Meer dan dertig, weet u dat? En omdat het in één gebouw zit versterkt het ook het gemeenschapsgevoel. Maar, u raadt het al, het zijn niet de meest kapitaalkrachtige clubs. Dus dat geeft problemen met de exploitatie. Bestuur en medewerkers van het Holstohus denken daarover al langer na. Inkomsten verhogen? Uitgaven beperken? Meer smaken zijn er niet. Of toch wel. Ik heb mijn oor eens te luisteren gelegd. (Vreemde uitdrukking eigenlijk. Als ik me dat letterlijk voorstel, krijg ik heel rare beelden, maar dat terzijde.) En ik hoor dat je als gemeenschap natuurlijk ook het Holstohus kunt kopen. Zelf het heft in handen nemen. Zoals Goed Veur Mekare zelf een zonneweide in Wijhe aanlegt en exploiteert. Zoals menige gemeenschap samen de laatste dorpskroeg koopt; zoals in Broekland bewoners samen de leegkomende RK kerk willen kopen. Niet afwachten of, door de gemeente gedwongen, activiteiten verplaatst en verspreid moeten worden.  Zelf kunnen besluiten hoe en wat je doet. Dat klinkt aantrekkelijk. Hoe dat praktisch moet? Dat vraagt wat tijd. En onderzoek. En kijken hoe anderen dat doen. En met bewoners, organisaties, bedrijven en banken praten op welke manier elk een bijdrage kan leveren. Dat lukt niet kort door de bocht. Die route is een lange flauwe bocht. In dit geval niet erg. Als we maar uitkomen bij een blijvend en bruisend bestaan van het Holstohus. En de haringkar voor de deur. Met vis zonder graten natuurlijk.

Voeg reactie toe

Klik hier om een reactie achter te laten