Buuv: “wij zouden vroeger toch een feestje van 21 tot 4:30 houden?”

Buurman en buurvrouw schrijven elkaar eens in de zoveel tijd een digitale brief. Volg ze in dit dossier. Vandaag is het de beurt aan buurvrouw. Ze reageert op buurman die blij is dat ze de hond delen om na de avondklok nog op straat te kunnen, maar zich ook afvraagt wat gevaarlijker is: hard rijden langs een zorginstelling of landbouwgif in de achtertuin ervan.

Dag buurman,

Dat een hond zo bevrijdend kan zijn; wie had dat ooit gedacht.
Een ommetje na de avondklok, in alle rust (het blijft een bijzondere gewaarwording). Heerlijk! De leen-hond was snel bedacht en voorlopig laat ik ‘m nog graag voor je uit, want die klok tikt nog wel even door.

Het is een lastig onderwerp zeg, Corona.

Eerst even dit: Ik denk niet dat de mensen die vechtend op de IC liggen, er voorheen allemaal een potje van gemaakt hebben. Bovendien… Zo keurig binnen de lijntjes leefden we zelf toch ook niet altijd? Als ik aan Stöppelhaene denk en mijn rook- drank- en patatverbruik optel… Ehum. Daar kunnen we het beter een andere keer over hebben. Hahaa.

Ik ben ervan overtuigd dat niets perfect werkt. Wat vriend-Rutte ons ook oplegt. Er ontstaat altijd een tegenbeweging. Die feestjes onder jongeren van 21 tot 04:30 bijvoorbeeld. Wat kunnen zij anders? Ik zou hetzelfde gedaan hebben als De Leeren Lampe in mijn tienertijd gesloten werd. Of Zaal Dijk, nog erger! Daar speurde ik namelijk naar (de prins op het witte paard, of anders gezegd:) stoere boeren. Zij die nu dus dat gif rondom Ivoor verspreiden, zoals jij aangeeft. Wat een contra!

Mijn liefde voor boeren echter, zit diepgeworteld. Zij die sterk zijn, het echte werk verzetten, 7 dagen per week, nog tijd aan de keukentafel bestaat en waar ontbijtkoek nog ‘het lekkers’ bij de koffie is. Zij zorgen voor ons voedsel en in mijn overtuiging doet de meerderheid dat uit liefde voor het vak. Zij moeten zich, extremer dan een MKB-er, strak aan de Nederlandse wet- en regelgeving houden; een bijna ondoenlijke uitdaging tegenwoordig.

Veel boeren in Salland staken hun bedrijf, weet je dat? Ik ken meerdere jonge 30-ers (veelal hoger opgeleid) die het afgelopen jaar besloten te stoppen. Menig discussie ben ik aangegaan. Waarom stappen zij niet over op de biologische of ecologische variant? Verkleinen ze of schalen ze op? Goed boeren is bijna niet te doen buurman, geloof me.

Je opinie ‘je leeft in je eigen keuzes’ deel ik wel. Met name op deel want volgens mij is dat waar het steeds om gaat: het is verdeeld in ons land. We oor-deel-en vaak op basis van te weinig kennis en veel op emoties. We delen misschien wel te weinig met elkaar; ieder-voor-zich slaat de grote trom tegenwoordig.

Hoe kunnen we dat nu keren buurman? Wanneer delen we het gevoel ‘Sallander’ te zijn? Kunnen we elkaars hand pakken en de contra’s verkleinen? Het is mijn grote droom.

Het wordt helder vannacht las ik. Mooi moment om mijn droom nog eens in alle rust te overdenken.
Mag ik Victor nog eens uitlaten?

Je buuf.

Voeg reactie toe

Klik hier om een reactie achter te laten