Buurman: laten we vooral anders denken, daar leer je alleen maar van

Buurman en buurvrouw schrijven elkaar eens in de zoveel tijd een digitale brief. Volg ze in dit dossier. Vandaag is het de beurt aan buurman. Hij reageert op buuv die het gedrag van jongeren in deze coronatijd best begrijpt. ”Deden wij vroeger toch zelf ook zo?”

Ha Buuv

Hoe kunnen we de contra’s in Salland verkleinen, vraag jij je af in jouw vorige brief aan mij buuv. In een onderzoek is de vraagstelling het belangrijkst. Want wil de contra’s verkleinen? Of wil je prettig samenleven. En als je prettig wil samenleven, kan dat dan niet mét contra’s?

Piketpaaltjes

Ik leer mijn studenten altijd eerst maar eens met die eerst bedachte hoofdvraag aan de haal te gaan. Piketpaaltjes slaan, noem ik dat. Binnen die paaltjes een beetje met de neus in de (digitale) boeken duiken en dan na een maandje zoeken nog eens kijken of die piketpaaltjes eigenlijk wel goed staan.

In onze rechtstaat kijkt een rechter in hoger beroep of de eerste rechter die piketpaaltjes wel goed sloeg. Ook in het hoger beroep tegen de avondklok. De eerste rechter zei dat de maatregel niet onderbouwd was, dus dat je hem daarom niet onder de verruimende maatregelen van de uitgeroepen noodtoestand kunt laten vallen. In hoger beroep vond de rechter de onderbouwing wél goed. Maar wedden dat de rechter in cassatie zich buigt over de vraag of we eigenlijk wel van een noodtoestand kunnen spreken? Die slaat de piketpaaltjes definitief op de goede plek. Dan kun je nog altijd oneens zijn met het antwoord, maar dan heb je in elk geval een antwoord op de goede vraag.

In het geval van die Sallandse contra’s kom je ook vast tot een andere hoofdvraag als je er iets langer over nadenkt.

Mijn oom in Luttenberg gaf altijd hoog op over het verbroederende gevoel van Luttenberg. “En als Luto in de pauze van de jaarlijkse toneeluitvoering lootjes verkocht, doet iedereen altijd mee. Je wint nooit wat, maar Luto is dan weer uit de kosten” legde hij mijn vader een keer uit. Antwoord van mijn vader: “En als je geen lootjes koopt, lig je er uit.” Zo kon je in Heeten obligaties kopen voor de sporthal. Stond een kennis aan de deur die je daar om vroeg. Nee zeggen is dat bijna geen optie meer. Of dat ze met de carnavalsoptocht langs komen met de collecte. Je móet wel!

Gek op contra’s

Ik ben gek op contra’s. Sterker nog, ik denk dat je die nodig hebt om vooruit te komen. Neem de Raalter kinderraad. Daar is de gemeente trots op, dat ze kinderen laten meedenken. En terecht. Maar als je kinderen blijkbaar serieus neemt, doe dat dan ook echt: vraag of dan ook naar het gebruik van landbouwgif. Of de voedselbank. Die hou je in stand om bezoekers ervan verder te helpen. Maar wat als je gaat nadenken over het échte verder helpen? Is dan de voedselbank niet het aanpakken van een gevolg, in plaats van iets doen aan de oorzaak?
Of de N35: als er files staan willen we meer asfalt, terwijl ik denk dat bereikbaarheid een probleem is. Je zou ook kunnen denken aan kantoorunits in de kernen van onze dorpen, opgezet door gezamenlijke bedrijven in Zwolle, Deventer en Tukkerland. Goedkoper, minder verkeer en leefbaarder dorpskernen.

Duzzzzz, buuv, ’t was leuk dat je even langs kwam, en ja vóór 21.00 uur al aan de borrel is best vroeg, maar dan hadden ze die avondklok maar niet in moeten voeren. Noe noar huus ieje 😉